Ο Αριστοτέλης υποστήριζε πως ο κόσμος έχει τα εξής τρία χαρακτηριστικά: α) είναι κλειστός, β) είναι πεπερασμένος  και γ) είναι ιεραρχημένος.

Το κοσμολογικό σύμπαν του φιλοσόφου χωρίζεται σε δύο περιοχές, την υποσελήνια και την υπερσελήνια. Καθεμία από τις δύο αυτές περιοχές διέπεται από τους δικούς της νόμους και κανόνες. Έτσι, ο χώρος της υποσελήνιας περιοχής αναφέρεται στον γήινο κόσμο, βρίσκεται σε διαρκή μεταβολή δημιουργίας και φθοράς, ενώ ο χώρος της υπερσελήνιας, που αντιπροσώπευε τον ουράνιο κόσμο, βρίσκεται σε μια μακάρια κατάσταση αμετάβλητη και άφθαρτη.

Η φυσική κίνηση, λοιπόν, κατά τον Αριστοτέλη είναι ευθύγραμμη και η διεύθυνσή της είναι πάντοτε κατακόρυφη. Το κινούν, στην περίπτωση της φυσικής κίνησης, όπως έχει αναφερθεί, είναι η φύση του σώματος εξαιτίας της οποίας το κάθε σώμα έχει, κατά τον Αριστοτέλη, την τάση να κινείται προς τον φυσικό τόπο του, µέχρι να φτάσει σ’ αυτόν και να παραμείνει σε ηρεµία. Στην Αριστοτελική Υποσελήνια περιοχή οι κινήσεις είναι ευθύγραμμες και πεπερασμένες. Αντιθέτως, υπάρχει η εξαναγκασµένη ή βίαιη κίνηση, η οποία µπορεί να είναι ευθύγραµµη, η διεύθυνσή της όμως δεν είναι απαραίτητο να είναι πάντοτε κατακόρυφη. Το κινούν, στην περίπτωση της εξαναγκασµένης κίνησης, είναι µια εξωτερική δύναμη η οποία υποχρεώνει το σώµα να κινηθεί προς κάποια κατεύθυνση που δεν συνάδει µε την κατεύθυνση προς τον φυσικό τόπο. Σε αυτήν την περιοχή συνεχών μεταβολών κάθε κίνηση προϋποθέτει μια ενεργούσα δύναμη (ΚΙΝΟΥΝ)  η οποία είναι σε συνεχή επαφή με το κινούν σώμα (ΦΥΤΑ). Για να υπάρξει κίνηση πρέπει η κινούσα δύναμη να είναι μεγαλύτερη από την αντίσταση. Η ταχύτητα της κίνησης (ΤΟΥ ΑΕΡΑ)  είναι αντιστρόφως ανάλογη του υλικού σώματος (ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ). Ο Αριστοτέλης δεχόταν ότι εάν ένα σώμα κινείται και κάποια στιγμή παύει να ασκείται δύναμη, τότε αυτό αμέσως ηρεμεί. Η απουσία δύναμης κάνει το σώμα να επιστρέφει στη φυσική του κατάσταση που είναι η ακινησία.

Η παρουσίαση ανήκει στην κατηγορία των «ΦΥΣΙΚΩΝ» κινήσεων βάσει της θεωρίας του Αριστοτέλη και ως αίτιο θεωρείται η ενδόμυχη θέληση ή τάση των αντικειμένων (ΑΥΤΩΝ) να αναζητούν τη φυσική τους θέση. Τα φυτά του παρτεριού έχουν διαφορετικό βαθμό αντίστασης στην κίνηση του αέρα ανάλογα με το μέγεθος, τη δομή και το σχήμα τους. Στην πρώτη σειρά φύτευσης έχουμε τα κυπαρίσσια που με σχήμα κολωνοειδές και τελικό ύψος τα 30 μέτρα έχουν μέτριο βαθμό αντίστασης στον άνεμο γεγονός που τα κάνει να κινούνται αρκετά. Στη μεσαία σειρά φύτευσης έχουμε τις Τούγιες που με σφαιρικό σχήμα, τελική ανάπτυξη ενάμισι μέτρο και συμπαγή δομή έχουν μεγαλύτερη αντίσταση στη ροή του αέρα με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν ακίνητες. Στην μπροστινή σειρά φύτευσης βρίσκεται το φυτό Στίπα, ένα αγρωστώδες χαμηλής ανάπτυξης φυτό που λόγω της λεπτεπίλεπτης δομής του φυλλώματός του έχει χαμηλή αντίσταση στον αέρα και κινείται εμφανώς έντονα στην ελάχιστη ροή του. Τα φυτά, λοιπόν, ενεργούν σύμφωνα με τη  φυσική κίνηση.

Βιβλιογραφία
• Β. Κάλφας, Φιλοσοφία και επιστήμη στην αρχαία Ελλάδα, εκδ. Πόλις, Αθήνα 2005.
• Α. Πινότσης, «Η εξέλιξη των κοσμολογικών ιδεών και μαθηματικών μοντέλων στην αρχαία Ελλάδα», στο Πρακτικά Δ’ Πανελληνίου Συνεδρίου Aρίσταρχος ο Σάμιος, 2003.
• Γ. Χριστιανίδης κ.ά., Ελληνική φιλοσοφία και επιστήμη, από την Αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, τ. Β΄, Οι επιστήμες στην αρχαία Ελλάδα, στο Βυζάντιο και στον νεότερο ελληνισμό, ΕΑΠ, Πάτρα 2000.

• Αλεξία Π. Ιωαννίδου MSc Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων

Επιμέλεια κειμένου

Ζαμάνη Μαρια Ελένη Προέδρος ΑΞΤΑΔΑ ΔΜΑΕ (δικηγόρος)

Δουλδέρης Σταύρος Οικονομολόγος  Μελετητής Α Τάξης

Αργυρός Αντώνιος Γεωπόνος

Χαϊδευτού Ιφιγένεια Φιλόλογος

Κατασκευαστής παρτεριού

Αργυρός Αντώνιος Γεωπόνος

Aristotle supported that the world has the following three characteristics:

• It is closed
• It is finite, and
• It is organized into a hierarchy.

The philosopher’s cosmological universe is divided into two areas, the sublunary and the hyper-lunar one. Each of these two areas is governed by its own laws and regulations. In this way, the space of the sublunar area refers to the earthly world, lies in an unceasing change of creation and constant change, while the space of the hyper-lunar area, which represents the celestial cosmos, lies in a blissful situation, unchangeable and indestructible.

According to Aristotle, the natural motion is rectilinear and its direction is always vertical. The aforementioned “moving force”, in the case of natural motion, is the nature of the object because of which each object has the tendency to move towards its natural position until it reaches it and remains in stillness. In Aristotle’s sublunar area the motions are rectilinear and finite. In contrast, there is a coerced or rough motion, which can be rectilinear, yet its direction is not necessarily always vertical. The “moving force”, in the case of the coerced motion, is an outer force which compels the body to move towards some direction which does not coincide with the direction towards the natural position. In this area of unceasing variations, every motion entails an operating force (the MOVING FORCE) which is in constant contact with the moved body (the PLANTS). In order for the motion to exist, the moving force has to be greater than the resistance. The velocity of the motion (of the AIR) is inversely analogous of the material body (of the PLANTS). Aristotle accepted that if a body moves and at some time, force ceases to be exerted on it, then this body stands still promptly. The absence of force makes the body return to its natural situation which is the immobility.

The presentation belongs to the category of “PHYSICS” motions based on Aristotle’s theory and the innermost will or tendency of the objects (THESE) to seek their natural position is regarded as the cause. The plants of the flower bed have a different grade of resistance to the motion of the air, depending on their size, structure and shape. In the first row of greening, we have the Cypresses in a pillar-like shape, with final height of 30 meters, which have an average resistance to the wind that makes them move adequately. In the middle row of greening, we have the Thujas. Their spherical shape, final growth of one and a half meters and solid structure give then a greater resistance to the flow of the air. As a result, they are almost still. In the front row of greening lies the plant Stipa (also known as Feather Grass), a gramineous plant with low growth which, due to the weak and wispy structure of its foliage, has a low resistance to the wind and moves visibly intensely, in its minimal flow. All in all, the plants act according to the natural motion.

Bibliography

• Kalfas, Philosophy and Science in Ancient Greece, Polis pbl, Athens, 2005
• Pinotsis, “The evolution of cosmological ideas and mathematics models in ancient Greece”,in Minutes 4^thPanhellenic Conference Aristarchus of Samos,2003
• Chistianides and others, Greek philosophy and science from the Antiquity to the 20^th century, vol.B, Sciences in ancient Greece, Byzantine and in contemporary Hellenism, HOU, Patras, 2000
• Alexia P. Ioannides, MSc Cultural Management

Editing – Proofreading

• Zamani Maria – Helen, President of Exploiting Tourism Properties Municipal Single-member Public Limited Company (lawyer)
• Doulderis Stavros, Economist, Independent Scholar A’ category
• Argyros Antonios, Agriculturist
• Chaideftou Ifigenia, Philologist

Flower bed constructor

• Argyros Antonios, Agriculturist